WINTERPOORT

Zoals elk seizoen is ook de winter voor mij als een ruimte waarbinnen je mooie transformaties kunt maken op persoonlijk vlak. De seizoenen nodigen je uit om mee te bewegen met hun ritme. En als je dit ritme oppikt kan het je leven enorm verrijken. Dan groei je, net als een boom, elk seizoen weer een stukje meer.

Wanneer je bewustzijn groeit, groeit alles met je mee en zul je meer verbinding ervaren. Ook je ervaringen, relaties, je visie en werk verdiepen zich. Zo raak je steeds sterker verankerd in je eigen bestaan, jouw unieke plek van waaruit je levenspad steeds helderder wordt.

De winter is misschien wel het meest vruchtbare moment om een transformatie te maken wanneer je kampt met nog oude pijnen, verdriet en ongemakkelijkheden. Om door het lange donker de weg naar het licht weer te vinden. Moeilijke stukken tegenkomen en dan de moed vinden om je daar doorheen te bewegen.

Maar hoe doe je dat en waar begin je?

Tijd vrijmaken voor jezelf is de eerste ingang. Je maakt dan jouw persoonlijke poortje open, waardoor er licht schijnt op jouw leven, jouw weg. Vervolgens kijk je met aandachtige ogen en luister je met zachte oren naar wat er allemaal in je leeft, en hoe je levenssituatie zoals die nu is, eruit ziet.

Hoe gaat het nu eigenlijk echt met me…? Waarover maakt ik me zorgen, waar zit ik mee? Kan ik iets veranderen in hoe ik met bepaalde aspecten van mijn leven omga? Waar heb ik helemaal genoeg van?

En daarop de vraag: wat wil ik nu eigenlijk écht in mijn leven!?

Kijk als het ware met één oog in het verleden en met één oog naar de toekomst. Schrijf en praat, teken en dans, huil, ben boos, ja laat het er allemaal gewoon zijn.

Koester wat je liefhebt en neem een stap vooruit. Een snufje vertrouwen erbij doet wonderen!

Wat zou het je kunnen opleveren als je jezelf toestaat, om ook de winter in jezelf helemaal te omarmen. Om in plaats van je te verzetten tegen zijn koude en zijn donker, de vertraging die je misschien ervaart, juist mee te bewegen met het langzame ritme van de natuur.

Een moment, vanuit compassie met jezelf, te luisteren naar je eigen kou en donker. Misschien klinkt dat niet aantrekkelijk. Maar kijk eens naar de processen in de natuur: donkerte en afsterven zijn nodig om in de lente weer tot volle bloei te kunnen komen. Het levert je uiteindelijk dus nieuwe energie op. En wie weet wat nog allemaal meer…

Balans is een thema waar weerstand op kan zitten wanneer het gaat over de minder fijne kanten van het leven. Maar weet dat licht niet bestaat zonder donker en warmte niet zonder kou. Disbalans is op zoek naar balans en andersom. Dat zijn natuurlijke tendensen die we kunnen aanwenden om richting te bepalen en te groeien. Hoe mooi is dat!

Ik wens je een waardevolle wintertijd!

Tot bloei komen vanuit een veilige omgeving

‘Ik vond het zo fijn dat je nog liet weten dat ik met vragen contact mocht opnemen na de opstelling!’ – dat zei een klant tijdens het nagesprek dat we hadden. Dit hoor ik vaker terug en het is dan ook een van mijn belangrijkste kernwaarden als opsteller en begeleider: een veilige bedding creëren van waaruit mensen zich kunnen ontwikkelen.

Je vraagt meestal niet voor niks een opstelling aan, vaak ervaar je dan op een of meerdere gebieden in je leven disbalans. Onzekerheid of verwarring, neerslachtigheid en onrust, verslavingen, controledrang en nog zoveel meer symptomen. Als je dan de moedige stap zet om hiermee bij mij aan tafel te schuiven, dan kan ik niet anders dan heel veel eerbied hebben voor het feit dat je iets wilt doen om je probleem aan te kijken en dat je open staat voor verandering.

Een opstelling is het begin van een soms tamelijk diepgaand transformatieproces. Je hebt daarna tijd nodig om alles een plekje te geven. En soms roept het ook nieuwe vragen en gevoelens op, dat is heel normaal. Er is namelijk beweging gekomen in jouw systeem, en dat wil nog weleens gepaard gaan met nieuwe ervaringen, zowel positieve als wat lastigere. Ik ben daar heel eerlijk over, een opstelling is nu eenmaal geen ‘quick fix’. Maar vooral de wat lastige / oncomfortabele ervaringen zullen je veel groei brengen, dat beloof ik je 😉

Want een transformatieproces is als een geboorteproces: je moet eerst ergens doorheen voordat je in een nieuwe situatie terecht komt. En je doet het natuurlijk op eigen kracht, maar een veilige begeleiding is daarbij wel heel aangenaam.

Veiligheid bieden / beschikbaar zijn is overigens iets heel anders dan een afhankelijke relatie creëren… Wanneer er gezonde grenzen zijn en genoeg zelfbesef en vertrouwen om je eigen proces te dragen, is er geen sprake van (ongezonde) afhankelijkheid.

Als systemisch coach voelt het als mijn taak om mensen juist hun eigen kracht te laten hervinden, de heler in zichzelf aan te spreken en hun persoonlijk leiderschap op te pakken. Om zo’n proces te laten ontvouwen is onder andere gevoel, vertrouwen en een open blik nodig. Vanuit onveiligheid kun je namelijk niet goed groeien. Dan verkramp je, ga je vechten of sla je op de vlucht. Figuurlijk dan, maar deze oer systemen zijn nog steeds in ons aanwezig.

Het leuke is: vaak is wéten dat je terecht kunt bij iemand al genoeg! De man die me bijvoorbeeld zei het zo fijn te vinden dat hij nog contact op mocht nemen, heeft na zijn opstelling niet meer gebeld. Tijdens het nagesprek, twee weken na de opstelling, zei hij dat hij het de eerste tijd wat zwaar had gehad maar dat alles daarna in een positieve stroomversnelling kwam en hij ontzettend veel vertrouwen had gekregen in zijn eigen kracht en het leven. Hij stond er zelf versteld van. Hoe mooi is dat!

Maren en Muren

Een systemische kijk op het woord ‘maar’.

‘Maar….’

Klein woord, grote impact.

In de opstellingen van afgelopen week kwam het weer eens duidelijk naar voren: elke maar is een muur. Wanneer er ‘maar’ word gezegd, blokkeert de boel namelijk. Dan ontstaat er een muur tussen jezelf en het verlangen wat je hebt waardoor het zicht gewoonweg verdwijnt.

Een muur die ooit nodig was ter bescherming maar die nu in de weg staat om datgene te leven waar je in wezen zo naar verlangt. 

Zo heb je muren die je beschermen tegen bijvoorbeeld de boze buitenwereld of tegen het leven van je eigen wijze leven, tegen het voelen van eigenliefde of het ervaren van overvloed of datgene waar je hart echt sneller van gaat kloppen. Dat klinkt tegenstrijdig want waarom zou je dan ‘maar’ zeggen, zou je zeggen? 

Omdat een systeem krachtig is als een magneet en ons het liefst op onze plek wil houden ter behoud van dat systeem. Dit kan zijn je familiesysteem, maar het gebeurt ook op je werk, in je vriendenkring op school of op de sportclub. We willen nu eenmaal niet het gevaar lopen om buitengesloten te worden. 

Een maar is in wezen vaak een vestingmuur, verdedigingsmuur of in het ergste geval zelfs een gevangenismuur, gebouwd door (voor)ouders om het systeem van de familie te beschermen. Daar was altijd een goede reden voor hoor, toen. Helaas zit het de nieuwe generatie soms aardig in de weg!

Voorbeeld:

Ik wil graag mijn geld verdienen met mijn passie,

MAAR…….

  • ik heb niet genoeg ervaring
  • ik heb niet genoeg kennis
  • er zijn al zoveel mensen die dat doen
  • ik heb nog geen website
  • ze zeggen dat zoiets vast niet lukt
  • het is overmoedig van me
  • het is arrogant van me om dat te willen
  • waarom zou mij dat lukken  
  • ik kan beter de veilige weg kiezen
  • ik ben dat niet waard

Zelf ken ik het maar al te goed hoor 😉

En steeds vaker ben ik mij bewust van mijn maren en de muren die ik daarmee creëer. Ik probeer een maar tegenwoordig te vervangen voor bijvoorbeeld het woord ‘en’. Een wereld van verschil. Er blijkt dan gewoon een poort in die muur te zitten die wágenwijd open kan!

‘Én’. Dat is denken in mogelijkheden.

De woorden die we gebruiken zeggen zoveel over onze (onbewuste) overtuigingen en aangeleerd gedrag. De woorden die we denken en zeggen scheppen onze realiteit. Interessant toch?

Even verder op het voorbeeld van daarnet:

Ik wil graag geld verdienen met mijn passie,
ÉN………..

  • dat is een uitdaging die ik graag aanga
  • ik ga kijken wat de mogelijkheden daarvoor zijn
  • ik vraag andere mensen hoe zij het voor elkaar hebben gekregen 
  • ik krijg steun van diegenen die echt om me geven 
  • ik doe het stapje voor stapje
  • ik ga het avontuur aan
  • ik mag daarbij vertrouwen op mijn kennis en ervaring
  • wie weet kan ik anderen inspireren met mijn keuzes
  • Enzovoort

Dat klinkt al heel anders.

Een maar maakt het soms onnodig zwaar. 

Want van wie is die maar eigenlijk? Vraag je dat (maar) eens af, de volgende keer dat je iets duurs wil kopen, dat je een nieuw en innovatief idee hebt, een cursus wil volgen, een abonnement op dat gekke tijdschrift wil nemen, wil verhuizen, een carrièreswitch wil maken en zo voort… Is het jouw maar? Of is het de muur van een ander die jou tegen houdt om je eigen keuzes te maken en te doen waar jij gelukkig van wordt?

Onze loyaliteit naar het systeem is groot, en dat is logisch ook. Stel je voor dat je er ineens buiten staat, dat is eenzaam en koud!

Ja, in het begin wel. Én ik weet zeker dat het vuur van binnen, als je het toestaat om te branden, zoveel warmte zal uitstralen dat jouw eigenwijze keuzes zullen leiden tot een nieuwe realiteit waarin er meer naar je toe zal komen dan dat je ooit voor mogelijk hield! 

Op een goed 2020 en alle mogelijkheden waar we in het nieuwe jaar voor zullen kiezen!


De krachtige werking van Familie opstellingen

Rauw, puur en ontembaar. Dat is hoe ik opstellingen ervaar. Ze raken diep, schijnen hun licht en brengen beweging op zielsniveau daar waar het nodig en wenselijk is.

Keer op keer ervaar ik tijdens familie opstellingen dat er zoveel waardevolle informatie boven komt! Of het nu gaat om thema’s als rouw, slachtoffer/daderschap, relatie problemen, erkenning, stagnatie, lichamelijke klachten.

Niet alleen voor de inbrenger van de vraag maar ook voor alle representanten is die informatie waardevol, omdat ze universeel is. Dat heeft te maken met de wetten van hiërarchische ordening, verbinding, balans en erkenning, waar systemisch werken vanuit gaat.

De dynamieken die ‘vertaald’ worden door de representanten, laten veel zien en brengen beweging in het systeem van degene die het thema inbrengt, en in het systeem van degenen die daarmee resoneren.

Wat ik ook telkens zie, is hoe belangrijk het is om zelf de verantwoordelijkheid te durven nemen voor je eigen thema en proces. Een opstelling is namelijk niet zaligmakend. Het is een middel om onderliggende dynamieken naar de oppervlakte te brengen en dat is echt niet altijd aangenaam 😉

Het gaat over dat wat er is, en dat kan wanneer je daarvoor open staat, transformatie en heling brengen op meerdere lagen in je leven.

Wil jij meer inzicht in jouw proces, vraag of probleem? Ik kijk graag met je mee, bijvoorbeeld in een individuele opstelling of een groepsopstelling, zodat er inzicht en beweging kan komen in jouw situatie.

Ruimte voor rouw in December

Wanneer de natuur een ander proces in gaat en vanuit de donkerte haar kracht weer gaat verzamelen voor volgend jaar, lopen mensen in december nog al eens tegen zichzelf aan.

De natuur keert naar binnen en de donkerste maand van het jaar laat ons de donkerste kanten in onszelf zien, zo lijkt het soms. Veel binnen zitten, alleen of juist op elkaars lip, kan zorgen voor oplopende emoties en spanningen. Hetgeen wat nog niet afgerond is dit jaar wil nog afgerond worden om het nieuwe jaar weer ‘fris’ tegemoet te treden. De ultieme maand om de balans op te maken: wat dient je niet meer en wat wil je juist wel in het nieuwe jaar?

Soms wordt verdriet en gemis om mensen die er niet meer zijn in deze periode uitvergroot. Probeer er niet voor weg te lopen maar juist vorm te geven aan je gevoel. Herdenk degenen die je lief hebt op een mooie manier en voel hierbij de kracht van liefde.

Extra rust en tijd nemen voor jezelf om hierbij stil te staan helpt echt. Probeer eens te vertragen in plaats van mee te rennen in de drukte van cadeaus kopen en uitgebreide kerstdiners. Het kan juist heel prettig zijn om in deze periode de verbinding met jezelf te hervinden en te verdiepen. Het mooie is dat je dit gevoel van rust en verbinding dan ook kunt delen met anderen. Ook als je alleen bent, kun je proberen de verbinding te voelen, met jezelf en misschien wel met het licht van Kerstmis.

Voel je de behoefte om vorm te geven aan je gemis maar weet je niet hoe of waar te beginnen? Ik sta graag naast je om je te inspireren.

Voel je welkom, met of zonder een zwaar gemoed, in december en alle andere maanden!