Maren en Muren

Een systemische kijk op het woord ‘maar’.

Ik wilde er al eerder over schrijven: het gebruik van het woord ‘maar’. Klein woord, grote impact.

In de opstellingen van afgelopen week kwam het duidelijk naar voren: elke maar is een muur. Wanneer er maar wordt gezegd, blokkeert de boel. Dan ontstaat er een muur tussen jezelf en het verlangen wat je hebt waardoor het zicht gewoonweg verdwijnt.

Een muur die ooit nodig was ter bescherming maar die nu in de weg staat om datgene te leven waar je in wezen zo naar verlangt. 

Zo heb je muren die je beschermen tegen bijvoorbeeld de boze buitenwereld, of tegen het leven van je eigen wijze leven, tegen het voelen van eigenliefde, of het ervaren van overvloed of datgene waar je hart echt sneller van gaat kloppen. Dat klinkt tegenstrijdig want waarom zou je dan ‘maar’ zeggen, zou je zeggen? 

Antwoord: omdat een systeem krachtig is als een magneet en ons het liefst op onze plek wil houden ter behoud van dat systeem. Dit kan zijn je familiesysteem, maar het gebeurt ook op je werk, in je vriendenkring op school of op de sportclub. We willen nu eenmaal niet het gevaar lopen om buitengesloten te worden. 

Een maar is in wezen vaak een vestingmuur, verdedigingsmuur of in het ergste geval zelfs een gevangenismuur, gebouwd door (voor)ouders om het systeem van de familie te beschermen. Daar was altijd een goede reden voor hoor, toen. Helaas zit het de nieuwe generatie soms aardig in de weg!

Voorbeeld:

Ik wil graag mijn geld verdienen met mijn passie,

Maar

######################################################

  • ik heb niet genoeg ervaring
  • ik heb niet genoeg kennis
  • er zijn al zoveel mensen die dat doen
  • ik heb nog geen website
  • ze zeggen dat zoiets vast niet lukt
  • het is overmoedig van me
  • het is arrogant van me om dat te willen
  • waarom zou mij dat lukken  
  • ik kan beter iets veiligs kiezen
  • ik ben dat niet waard
  • Enzovoort 

Zelf ken ik het maar al te goed hoor 😉

En steeds vaker ben ik mij bewust van mijn maren en de muren die ik daarmee creëer. Ik probeer een maar tegenwoordig te vervangen voor bijvoorbeeld het woord ‘en’. Een wereld van verschil. Er blijkt dan gewoon een poort in die muur te zitten die wágenwijd open kan!

‘Én’. Dat is denken in mogelijkheden. Zoals ‘Tjakka’ enzo.

De woorden die we gebruiken zeggen zoveel over onze (onbewuste) overtuigingen en aangeleerd gedrag. De woorden die we denken en zeggen scheppen onze realiteit. Interessant toch?

Even verder op het voorbeeld van daarnet:

Ik wil graag geld verdienen met mijn passie,
én 

  • dat is een uitdaging die ik graag aanga
  • ik ga kijken wat de mogelijkheden daarvoor zijn
  • ik vraag andere mensen hoe zij het voor elkaar hebben gekregen 
  • ik krijg steun van diegenen die echt om me geven 
  • ik doe het stapje voor stapje
  • ik ga het avontuur aan
  • ik mag daarbij vertrouwen op mijn kennis en ervaring
  • wie weet kan ik anderen inspireren met mijn keuzes
  • Enzovoort

Dat klinkt al heel anders.

Een maar maakt het soms onnodig zwaar. 

Want van wie is die maar eigenlijk? Vraag je dat (maar) eens af, de volgende keer dat je iets duurs wil kopen, dat je een nieuw en innovatief idee hebt, een cursus wil volgen, een abonnement op dat gekke tijdschrift wil nemen, wil verhuizen, een carrièreswitch wil maken en zo voort… Is het jouw maar? Of is het de muur van een ander die jou tegen houdt om je eigen keuzes te maken en te doen waar jij gelukkig van wordt?

Onze loyaliteit naar het systeem is groot, logisch ook. Stel je voor dat je ineens buiten staat, dat is eenzaam en koud!

Ja, in het begin wel. Én ik weet zeker dat het vuur van binnen, als je het toestaat om te branden, zóveel warmte zal uitstralen dat jouw eigenwijze keuzes zullen leiden tot een nieuwe realiteit waarin er meer naar je toe zal komen dan dat je ooit voor mogelijk hield! 

Op een goed 2020 en alle mogelijkheden waar we in het nieuwe jaar voor zullen kiezen!

Namasté(n)


De krachtige werking van Familie opstellingen

Rauw, puur en ontembaar. Dat is hoe ik opstellingen ervaar. Ze raken diep, schijnen hun licht en brengen beweging op zielsniveau daar waar het nodig en wenselijk is.

Keer op keer ervaar ik tijdens familie opstellingen dat er zoveel waardevolle informatie boven komt! Of het nu gaat om thema’s als rouw, slachtoffer/daderschap, relatie problemen, erkenning, stagnatie, lichamelijke klachten.

Niet alleen voor de inbrenger van de vraag maar ook voor alle representanten is die informatie waardevol, omdat ze universeel is. Dat heeft te maken met de wetten van hiërarchische ordening, verbinding, balans en erkenning, waar systemisch werken vanuit gaat.

De dynamieken die ‘vertaald’ worden door de representanten, laten veel zien en brengen beweging in het systeem van degene die het thema inbrengt, en in het systeem van degenen die daarmee resoneren.

Wat ik ook telkens zie, is hoe belangrijk het is om zelf de verantwoordelijkheid te durven nemen voor je eigen thema en proces. Een opstelling is namelijk niet zaligmakend. Het is een middel om onderliggende dynamieken naar de oppervlakte te brengen en dat is echt niet altijd aangenaam 😉

Het gaat over dat wat er is, en dat kan wanneer je daarvoor open staat, transformatie en heling brengen op meerdere lagen in je leven.

Wil jij meer inzicht in jouw proces, vraag of probleem? Ik kijk graag met je mee, bijvoorbeeld in een individuele opstelling of een groepsopstelling, zodat er inzicht en beweging kan komen in jouw situatie.

Ruimte voor rouw in December

In de Decembermaand kunnen we onszelf extra tegenkomen. Wanneer de natuur een ander proces in gaat en vanuit de donkerte haar kracht weer gaat verzamelen voor volgend jaar, lopen veel mensen tegen zichzelf aan.

De donkerste maand van het jaar laat ons ook de donkerste kanten in onszelf nog even zien, zo lijkt het. De natuur keert naar binnen en wij ook. Veel binnen zitten, alleen of juist op elkaars lip, kan zorgen voor oplopende emoties en spanning. Hetgeen wat nog niet afgerond is dit jaar wil nog afgerond worden om het nieuwe jaar weer ‘fris’ tegemoet te treden. De ultieme maand voor een portie transformatie. Wat dient je niet meer en wat wil je juist wel in het nieuwe jaar?

Extra rust en tijd voor jezelf om hierbij stil te staan helpt echt. Probeer niet mee te rennen in de gekte van cadeaus kopen en de beste kerstdiners. Het kan juist zo mooi zijn om in deze periode de verbinding met jezelf te hervinden en te verdiepen. De natuur ingaan helpt daarbij, of het lezen van een mooi boek. Het fijne is dat je dit gevoel van verbinding dan ook kunt delen met anderen. Misschien wel in de vorm van rust, aanwezig zijn en samen delen. En ook als je alleen bent, kun je de verbinding voelen, met jezelf en misschien wel met het licht van Kerstmis.

Soms wordt verdriet en gemis om mensen die er niet meer zijn, in deze periode uitvergroot. Loop er niet voor weg maar probeer juist vorm te geven aan je gevoel. In plaats van te vluchten of overweldigd raken door je emoties: herdenk degenen die je lief hebt maar er niet meer zijn op een mooie manier. Voel vooral ook de kracht die achter de liefde zit die je voor deze personen voelt.

Voel je de behoefte om vorm te geven aan je gemis maar weet je niet hoe of waar te beginnen? Ik sta graag naast je om je te inspireren.

Voel je welkom, in december, en altijd.